A cewar rahoton Kamfanin Dillancin Labaran Hauza, littafin “Tsarin Bai-ɗaya na Tunanin Musulunci a cikin Alƙur’ani” ya bayyana cewa imani yana da ma’ana mai zurfi fiye da gaskatawa da zuciya kawai, domin yana tattare da aiki da sauke nauyi. Wannan fahimta tana bayyana alaƙar da ke tsakanin imani, sauke nauyin da ya rataya a wuyan mutum da kuma alƙawarin ɗaukakar muminai.
A cikin wani ɓangare na bayanan Imam Shahid da aka kawo a littafin, ya bayyana cewa: “Idan ba ka jin nauyin ɗaukar da sauke wani alhaki, to ka yi shakku kan kasancewarka mumini. Al’ummar da ba ta aiwatar da wajibai da suka rataya a kanta saboda imaninta, bai kamata ta kira kanta al’umma mumina ba.”
Ya ƙara da cewa Alƙur’ani Mai Girma yana cewa:
«وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ»
Ma’ana: “Kada ku raunana, kuma kada ku yi baƙin ciki, alhali kuwa ku ne mafifita idan kun kasance muminai.” (Suratul Ali Imran: 139).
Imam Shahid ya bayyana cewa mutanen da suka ji wannan kira mai ban mamaki daga Alƙur’ani, idan suka dubi halin da duniya take ciki, za su ga cewa muminai ba kawai ba su kai ga ɗaukakar da ake magana a kai ba ne, har ma suna ƙarƙashin ikon wasu. Saboda haka, sukan yi tambaya cikin mamaki cewa: Ina alƙawarin Alƙur’ani ya kasance?
Ya ce wasu daga cikinsu, idan ba su ga lokacin da wannan alƙawari zai tabbata ba, sukan jira bayyanar Imam Mahdi (AF).
Sai dai ya bayyana cewa ya kamata a tunatar da waɗannan mutane cewa alƙawarin Allah gaskiya ne, kuma zai tabbata a lokacin bayyanar Imam Mahdi (AF), haka kuma a duk inda aka tabbatar da ingantaccen imani.
A cewarsa, abin da ake magana a kai shi ne imanin da Alƙur’ani ya danganta da aiki, wanda ba ya rabuwa da ɗauka da sauke nauyi. Wannan imani ba wai wani abu ne da yake cikin zuciya kawai ba.
Ya yi tambaya da cewa, idan gaskatawa da sahihancin magana kaɗai ya isa a kira mutum mumini, to da Abu Lahab ko Walid ɗan Mughirah al-Makhzumi sun kasance cikin farkon muminai ga Manzon Allah (SAWA).
Ya bayyana cewa wasu daga cikin fitattun Larabawa masu basira sun fahimci cewa Manzon Allah (SAWA) ba maƙaryaci ba ne, kuma maganarsa gaskiya ce.
A cewarsa, hujjar hakan ita ce yadda suke taruwa domin tattauna yadda za su kunyata Annabi (SAWA). Sukan ce su je su saurari abin da yake faɗa domin su gano kura-kuransa. Amma bayan sun saurari maganarsa, sai su sake haɗuwa a daren da zai biyo baya, su ce: “A’a, wannan ba maganar ɗan Adam ba ce; maganar Ubangijin ɗan Adam ce.”
Imam Shahid ya bayyana cewa waɗannan mutane sun yarda kuma sun tabbatar da cewa Manzon Allah (SAWA) yana magana ne daga Allah. Duk da haka, bayan ƙarnoni goma sha huɗu, Musulmi ba sa ɗaukar su a matsayin muminai.
Ya ce dalilin da ya sa ba a ɗauke su a matsayin muminai ba shi ne, duk da gaskatawarsu da Annabi (SAWA), ba su kasance masu sauke nauyin da ya dace da wannan gaskatawa ba.
A ƙarshe, ya jawo hankalin kowa da ya yi wa kansa tambaya mai muhimmanci: “Shin mu muminai ne, alhali kuwa gaskatawarmu ita ma ba ta haɗu da sauke nauyin da ya dace da ita ba?”
Madogara: Littafin “Tsarin Bai-ɗaya na Tunanin Musulunci a cikin Alƙur’ani”, babin Imani, zama na huɗu, shafi na 78.
Ra'ayinka