A cewar Kamfanin Dillancin Labaran Hauza, sanin Imam Mahdi (A.F.) da matsayinsa a cikin Alƙur’ani yana daga cikin muhimman batutuwan aƙidar Shi’a. Tun da Alƙur’ani littafin shiriya ne ga dukkan zamani, akwai wasu ayoyinsa waɗanda ta hanyar tafsiri na ɓoye da faɗaɗa ma’ana suke ishara zuwa ga Imam Mahdi (A.F.) da tashinsa. Wannan batu yana da muhimmanci ta fuskar nuna alaƙar Alƙur’ani da Ahlul Baiti (A.S.), tare da bayyana busharorin Allah game da makomar ɗan Adam.
A kan haka ne Hujjatul Islam wal Muslimin Nasir Rafi’i ya yi bayani mai kyau, tare da hujjoji, game da ayoyin Mahdawiyya. Ga bayanin da ya gabatar:
Daga cikin batutuwan da aka rubuta littattafai masu yawa a kansu, kuma malamai da dama suka yi bayani a kansu, akwai ayoyin Mahdawiyya. Ana nufin ayoyin da suke ishara zuwa ga Imam Mahdi (rayukanmu fansarsa), tashinsa ko mataimakansa.
Tambayar farko da za ta zo wa mutum ita ce: An haifi Imam Mahdi (A.F.) a shekara ta 255 bayan Hijira, wato kusan ƙarni biyu da rabi bayan kammala saukar Alƙur’ani. Idan aka ce saukar Alƙur’ani ta ƙare a shekara ta goma ko ta goma sha ɗaya bayan Hijira, to, Imam Mahdi (A.F.) ya zo duniya ne fiye da shekaru ɗari biyu bayan kammala saukar Alƙur’ani. To, ta yaya za a ce wasu ayoyin Alƙur’ani sun shafi Imam Mahdi (A.F.)?
Amsar ita ce, wasu daga cikin waɗannan ayoyi suna ba da labarin abubuwan da za su faru a nan gaba. A cikin Alƙur’ani akwai ayoyin da suka sauka a zamanin Annabi (S.A.W.W.), amma abubuwan da suke magana a kansu sun faru ne daga baya.
Haka kuma, waɗannan ayoyi na iya kasancewa da ma’ana ta ɓoye, wato ta’awili. Ma’anar hakan ita ce, wata aya na iya sauka dangane da wani lamari na musamman, amma Imami Ma’asumi (A.S.) ya faɗaɗa ma’anarta zuwa ga abubuwan da suka faru bayan Annabi Mai Girma (S.A.W.W.).
Ta’wili a nan yana nufin cewa aya na iya sauka dangane da wani batu, amma ma’anarta ta ɓoye tana iya shafar Imam Mahdi (A.F.) ko Imam Husaini (A.S.).
Shin ba a san cewa Suratul Fajr sura ce da ake dangantawa da Imam Husaini (A.S.) ba? A cikin ruwaya an ce:
«اِقْرَءُوا سُورَةَ الْفَجْرِ فِي فَرَائِضِكُمْ وَنَوَافِلِكُمْ فَإِنَّهَا سُورَةٌ لِلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَامُ، مَنْ قَرَأَهَا كَانَ مَعَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلَامُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِي دَرَجَتِهِ مِنَ الْجَنَّةِ، إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ.»
Ma’ana: “Ku karanta Suratul Fajr a cikin sallolinku na farilla da na nafila, domin ita sura ce ta Husaini ɗan Ali (A.S.). Duk wanda ya karanta ta, zai kasance tare da Husaini (A.S.) a ranar Alƙiyama, a matsayinsa a cikin Aljanna. Lallai Allah Mai Ƙarfin Mulki ne, Mai Hikima.”
Wannan ruwaya tana ƙarfafa karanta Suratul Fajr a cikin sallolin farilla da na nafila, tare da danganta ta da Imam Husaini (A.S.).
Imam Husaini (A.S.) kuwa ya yi shahada ne a shekara ta 61 bayan Hijira, wato kusan shekaru hamsin bayan wafatin Annabi Mai Girma (S.A.W.W.).
Abin da ake nufi shi ne, wasu daga cikin bayanan da ke cikin wannan sura, kamar ayar:
«يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً»
Ma’ana: “Ya ke rai mai natsuwa! Ki koma ga Ubangijinki, kina mai yarda, kuma ana yarda da ke.”
Za a iya ɗaukar Imam Husaini (A.S.) a matsayin ɗaya daga cikin fitattun misalan wannan aya.
Saboda haka, idan muka gudanar da zama don tattauna ayoyin Mahdawiyya, manufarmu ita ce mu nuna cewa ko dai ayar tana magana ne game da wani abu da zai faru a nan gaba, wanda a wannan yanayin za a fassara ta da cewa tana ishara zuwa ga Imam Mahdi (A.F.), ko kuma ana danganta ma’anarta ta ɓoye da shi ta hanyar ta’wili.
Haka kuma, faɗaɗa ma’ana yana nufin cewa wata aya na iya sauka dangane da wani lamari na musamman, amma ma’anarta ta zama gama-gari, wadda za a iya amfani da ita a wasu lamura. Wannan yana kama da karin magana: tana iya samo asali ne daga wani lamari na musamman, amma daga baya a riƙa amfani da ita a wasu yanayi daban-daban.
Saboda haka, akwai saɓanin ra’ayi tsakanin malamai dangane da adadin ayoyin Alƙur’ani da za a iya dangantawa da Imam Mahdi (rayukanmu fansarsa) da tashinsa.
An rubuta littattafai masu yawa da sunayen Ayoyin Mahdawiyya ko Imam Mahdi a cikin Alƙur’ani. Wasu masu bincike sun tattara ayoyi har guda 250, yayin da wasu suka ce adadin ya fi haka. Insha Allah, za mu yi bayani kan wasu daga cikin muhimman ayoyin da suka shafi wannan batu.
Sai dai, ma’aunin da muke amfani da shi wajen gabatar da wannan bincike shi ne ruwayoyi. Ba mu ɗaukar aya mu danganta ta da wannan batu bisa ra’ayinmu kawai. Idan muka samu hadisi a ƙarƙashin wata aya da yake bayyana cewa ayar tana da alaƙa da zamanin Imam Mahdi (A.F.), to, za mu yi bayani ne bisa wannan hadisi.
Daga cikin waɗannan ayoyi akwai aya ta 105 a cikin Suratul Anbiya, inda Allah Ta’ala Ya ce:
«وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ»
Ma’ana: “Kuma haƙiƙa, Mun rubuta a cikin Zabura, bayan Tunatarwa (Attaura), cewa lallai bayina salihai za su gaji ƙasa.”
Mafi yawan masu tafsiri sun bayyana cewa abin da ake nufi da Zabura shi ne littafin da aka saukar wa Annabi Dawud (A.S.), yayin da Tunatarwa take nufin Attaura.
Sai dai wasu sun ce abin da ake nufi da Zabura shi ne dukkan littattafan sama, yayin da Tunatarwa take nufin Alƙur’ani. Bisa wannan fahimta, ma’anar ayar ita ce, Allah Ya rubuta a cikin littattafan sama, ban da abin da aka bayyana a cikin Alƙur’ani, cewa bayinsa salihai za su gaji ƙasa.
Ayoyin Mahdawiyya: Ta Yaya Alƙur’ani Ya Yi Magana Game da Imam Mahdi Alhali An Haife Shi Bayan Shekaru 200?
Ni ina ganin fahimtar farko ta fi ƙarfi, wato cewa abin da ake nufi da Zabura shi ne littafin Annabi Dawud (A.S.), yayin da Tunatarwa take nufin Attaura.
Abin mamaki shi ne, a cikin abin da ya iso gare mu a yau daga Zabura ta Annabi Dawud, akwai irin wannan ma’ana. Zan karanta wani ɓangare daga cikinta. A ɗaya daga cikin Zabura, wadda take da lamba ta 37, an bayyana cewa:
“Za a kawar da miyagu, kuma za a miƙa mulkin ƙasa ga mutanen kirki.”
Wannan magana da kuka gani tana da ma’ana iri ɗaya da abin da Alƙur’ani ya bayyana cewa: Mun rubuta a cikin Zabura, bayan Attaura, cewa bayina salihai za su gaji ƙasa.
Ana iya danganta wannan aya da Manzon Allah (S.A.W.W.), domin ya kafa gwamnati a Madina. Haka kuma, ana iya danganta ta da sauran salihan bayin Allah waɗanda suka kafa gwamnati, kamar Amirul Muminin Ali (A.S.).
Sai dai ɗaya daga cikin fitattun misalan wannan aya shi ne Imam Mahdi (A.F).
Saboda haka, akwai wata ruwaya da ta bayyana cewa abin da ake nufi da bawan Allah salihi a wannan aya shi ne mataimakan Imam Mahdi (A.F.) a ƙarshen zamani.
A wasu ruwayoyi kuma, an bayyana cewa abin da ake nufi da Al-Qa’im da mataimakansa, su ne su da zuriyar Muhammad (S.A.WA).
Wato, bayin Allah salihai da ayar take magana a kansu su ne Hujja (Imam Mahdi) (A.F.) da mataimakansa, waɗanda suke daga zuriyar Annabi.
Saboda haka, aya ta 105 ta Suratul Anbiya tana nuna cewa tsarin Allah ya tanadi cewa a nan gaba, mulkin duniya zai kasance a hannun salihan bayinSa. Za a kawar da miyagu, azzalumai, marasa cancanta da masu halayen Fir’auna.
A fili yake cewa wannan aya bushara ce ta Allah, kuma tana daga cikin ayoyin da, idan aka haɗa su da ruwayoyin da aka ambata, suke bayyana batun Imam Mahdi (A.F) da mulkinsa na adalci a nan gaba.
Ra'ayinka